سه بازی ساده برای توجه به صدا، حس بدن و محیط که والدین می‌توانند بدون فشار و متناسب با علاقه کودک با او امتحان کنند.
ذهن‌آگاهی کودکانه یعنی چه؟
برای کودک، تمرین توجه می‌تواند شکل یک بازی کوتاه داشته باشد: دیدن رنگ‌ها، شنیدن صداها یا حس کردن تماس پا با زمین. لازم نیست کودک بی‌حرکت بنشیند یا «درست» مدیتیشن کند. مهم‌تر این است که فعالیت امن، کوتاه و متناسب با سن و علاقه او باشد.
بازی اول: شکار صداها
کنار هم برای یک دقیقه به محیط گوش بدهید و هر کدام سه صدا را نام ببرید؛ مثلاً پرنده، پنکه یا قدم‌ها. می‌توانید نوبتی بگویید کدام صدا دورتر یا نزدیک‌تر است. اگر کودک حوصله‌اش سر رفت، تمرین را همان‌جا تمام کنید. بازی قرار نیست به تکلیف روزانه تبدیل شود.
بازی دوم: پنج چیز رنگی
یک رنگ را انتخاب کنید و از کودک بخواهید پنج چیز با آن رنگ در اتاق یا بیرون پیدا کند. بعد می‌توانید به نرمی بپرسید کدام شیء صاف، زبر، گرم یا سرد است. این بازی توجه را به محیط اکنون می‌آورد و می‌تواند هنگام پیاده‌روی یا انتظار کوتاه هم انجام شود.
بازی سوم: پاهای محکم روی زمین
بایستید یا بنشینید و هر دو برای چند لحظه به تماس پاها با زمین توجه کنید. می‌توانید بپرسید «فشار بیشتر زیر پاشنه است یا پنجه؟» پاسخ درست یا غلطی وجود ندارد. اگر کودک ترجیح می‌دهد حرکت کند، همین توجه را هنگام چند قدم راه رفتن امتحان کنید.
چه زمانی تمرین را متوقف کنیم؟
اگر کودک ناراحت است، نمی‌خواهد ادامه دهد یا تمرین احساس ناخوشایندی ایجاد می‌کند، اصرار نکنید. فعالیت‌های ذهن و بدن معمولاً کم‌خطرند، اما پژوهش درباره ایمنی آن‌ها برای کودکان محدود است. برای نگرانی‌های پایدار درباره اضطراب، خواب یا رفتار کودک، با متخصص کودک مشورت کنید.
برای آشنایی با تمرین‌های بیشتر، می‌توانید دیگر مقاله‌های مجله آرام جان را بخوانید و تمرینی را پیدا کنید که با حال امروزتان هماهنگ باشد.
